Konwerter wirtualnego dysku VMware na wirtualny dysk twardy
Konwersja plików wirtualnych dysków VMware do formatu wirtualnego dysku twardego umożliwia uruchamianie maszyn wirtualnych utworzonych w programie VMware Workstation bezpośrednio w środowiskach Microsoft Hyper-V lub Windows Virtual PC.
Porównanie formatów i specyfikacja techniczna
| Specyfikacja | VMDK | VHD |
|---|---|---|
| Typ MIME | application/x-vmdk | application/x-vhd |
| Typ | virtual disk container | virtual hard disk |
| Kompresja | sparse / dynamic allocation (zlib optional) | fixed / dynamic sparse geometry |
| Standardowa specyfikacja | VMware Virtual Disk Format 5.0 | Microsoft VHD Image Format Specification |
| Nagłówek magic bytes | 4B 44 4D 56 (KDMV) | 63 6F 6E 65 63 74 69 78 (conectix at footer) |
Przegląd formatu i zastosowania
Administratorzy systemów i technicy IT często przenoszą maszyny wirtualne między różnymi platformami hiperwizorów. Na przykład wirtualny serwer zbudowany i przetestowany w środowisku VMware może wymagać wdrożenia w instancji chmurowej Microsoft Azure lub na lokalnym serwerze Windows działającym z usługą Hyper-V. Ponieważ Hyper-V natywnie wymaga kontenerów dyskowych firmy Microsoft, plik pamięci masowej VMware musi zostać przetłumaczony na format Microsoftu. Przeprowadzenie tej migracji wymaga specjalistycznych narzędzi do konwersji dysków, takich jak Microsoft Virtual Machine Converter, StarWind V2V Converter lub narzędzi wiersza poleceń, takich jak QEMU-img. Narzędzia te odczytują źródłowe bloki pamięci masowej, interpretują tablice alokacji plików i zapisują nowy kontener, który hiperwizor Microsoftu może zamontować i uruchomić bez błędów.
Specyfikacja techniczna i analiza kodeków
Wirtualny dysk VMware z typem MIME application/x-vmdk wykorzystuje albo strukturę płaską (flat), albo schemat dynamicznej alokacji rzadkiej (sparse), który może zawierać opcjonalną kompresję zlib w celu zaoszczędzenia miejsca na dysku. Pojedyncze rzadkie pliki VMDK często zaczynają się od bajtów magicznych 'KDMV' w swoim nagłówku. Natomiast wirtualny dysk twardy używający typu MIME application/x-vhd organizuje dane w stałą lub dynamiczną rzadką strukturę geometrii. Format VHD wykorzystuje wyraźną 512-bajtową stopkę zawierającą ciąg ciasteczka (cookie) 'conectix', wersje aplikacji tworzącej oraz dokładne dane geometrii dysku. Podczas konwersji narzędzie analizuje źródłowe mapy obszarów (extents), dekoduje rzadkie bloki i reorganizuje sektory w układ stopki Microsoftu oraz tabeli alokacji bloków alokacji dynamicznej.
Zgodność z systemami operacyjnymi i przeglądarkami
Pliki wirtualnych dysków VMware są natywnie obsługiwane przez VMware ESXi, Workstation i Fusion w systemach operacyjnych hosta Windows oraz Linux. Pliki wirtualnych dysków twardych są natywnie obsługiwane przez Microsoft Hyper-V, Windows Virtual PC oraz Azure. Żaden z formatów nie jest natywnie obsługiwany przez nowoczesne mobilne systemy operacyjne, takie jak Android czy iOS, a standardowe przeglądarki internetowe nie obsługują bezpośredniego renderowania ani montowania tych kontenerów obrazów dysków bez usług wirtualizacji po stronie backendu.
💡 Przydatne informacje
Podczas konwersji dużych obrazów dysków wybierz docelowy dysk VHD o dynamicznym rozszerzaniu zamiast celu o stałym rozmiarze, aby zaoszczędzić fizyczne miejsce na dysku hosta, chociaż cele o stałym rozmiarze oferują nieco lepszą wydajność sekwencyjnego odczytu i zapisu.
Porównanie formatów i specyfikacja techniczna
Przesłanie standardowego dysku maszyny wirtualnej o pojemności 50 GB zajmuje mniej więcej 18 minut przy typowym łączu 4G o średniej przepustowości 40 Mb/s. W sieci 5G działającej z prędkością 250 Mb/s transfer kończy się w około 3 minuty. Przy szybkim łączu światłowodowym osiągającym 1 Gb/s plik przesyła się w mniej niż 45 sekund.
Często zadawane pytania
Jak przekonwertować wirtualny dysk VMware na wirtualny dysk twardy bez utraty jakości?
Konwersja obrazów dysków jest ściśle bezstratna. Ponieważ dyski wirtualne przechowują dokładne bloki danych sektor po sektorze oraz systemy plików, tłumaczenie struktury kontenera z VMDK na VHD jedynie reorganizuje sposób indeksowania metadanych i bloków danych. Żadne faktyczne dane plików ani sektory systemu operacyjnego nie są kompresowane ani modyfikowane podczas procesu tłumaczenia.
Czym różni się wirtualny dysk VMware od wirtualnego dysku twardego?
VMDK to zastrzeżony kontener stworzony przez firmę VMware, który obsługuje pliki podzielone, monolityczne struktury płaskie oraz skompresowane rzadkie obszary śledzone przez tekstowe pliki deskryptorów. VHD to starsza specyfikacja firmy Microsoft, która wykorzystuje ustrukturyzowaną stopkę zawierającą geometrię dysku oraz tabelę alokacji bloków w celu zarządzania dynamicznym wzrostem, choć w dużej mierze została zastąpiona nowocześniejszym formatem VHDX.