Konwerter VMDK na VHD
Konwersja plików wirtualnych dysków VMware do formatu wirtualnego dysku twardego umożliwia uruchamianie maszyn wirtualnych utworzonych w programie VMware Workstation bezpośrednio w środowiskach Microsoft Hyper-V lub Windows Virtual PC.
Porównanie formatów i specyfikacja techniczna
| Specyfikacja | VMDK | VHD |
|---|---|---|
| Typ MIME | application/ | application/ |
| Typ | kontener dysku wirtualnego | wirtualny dysk twardy |
| Kompresja | rzadkie / dynamiczne przydzielanie miejsca (opcjonalnie zlib) | stała / dynamiczna geometria z rzadkim przydzielaniem miejsca |
| Standardowa specyfikacja | VMware Virtual Disk Format 5.0 | Microsoft VHD Image Format Specification |
| Nagłówek z bajtami identyfikującymi | 4B 44 4D 56 (KDMV) | 63 6F 6E 65 63 74 69 78 (conectix at footer) |
Przegląd formatu i zastosowania
Administratorzy systemów i technicy IT często przenoszą maszyny wirtualne między różnymi platformami wirtualizacji. Na przykład serwer wirtualny zbudowany i przetestowany w środowisku VMware może wymagać wdrożenia w instancji chmurowej Microsoft Azure lub lokalnym serwerze Windows z Hyper-V. Ponieważ Hyper-V natywnie wymaga kontenerów dyskowych firmy Microsoft, plik pamięci masowej VMware trzeba przekonwertować do formatu Microsoft. Taka migracja wymaga specjalistycznych narzędzi do konwersji dysków, takich jak Microsoft Virtual Machine Converter, StarWind V2V Converter lub narzędzia wiersza poleceń, takie jak QEMU-img. Odczytują one źródłowe bloki pamięci, interpretują tablice alokacji plików i zapisują nowy kontener, który hiperwizor Microsoftu może zamontować i uruchomić bez błędów.
Specyfikacja techniczna i analiza kodeków
Wirtualny dysk VMware o typie MIME application/x-vmdk wykorzystuje strukturę płaską albo schemat dynamicznej alokacji rzadkiej, który może opcjonalnie używać kompresji zlib, aby oszczędzać miejsce. Pojedyncze pliki VMDK z rzadką alokacją często zaczynają się od bajtów „KDMV” w nagłówku. Wirtualny dysk twardy o typie MIME application/x-vhd organizuje dane w stałym układzie geometrii albo z dynamiczną alokacją rzadką. Format VHD zawiera charakterystyczną stopkę o rozmiarze 512 bajtów z ciągiem identyfikującym „conectix”, wersjami aplikacji tworzącej i dokładnymi danymi geometrii dysku. Podczas konwersji narzędzie analizuje mapy obszarów źródłowych, dekoduje bloki z rzadką alokacją i porządkuje sektory w układzie stopki Microsoftu oraz tabeli alokacji bloków dynamicznych.
Zgodność z systemami operacyjnymi i przeglądarkami
Pliki wirtualnych dysków VMware są natywnie obsługiwane przez VMware ESXi, Workstation i Fusion w systemach operacyjnych hosta Windows oraz Linux. Pliki wirtualnych dysków twardych są natywnie obsługiwane przez Microsoft Hyper-V, Windows Virtual PC oraz Azure. Żaden z formatów nie jest natywnie obsługiwany przez nowoczesne mobilne systemy operacyjne, takie jak Android czy iOS, a standardowe przeglądarki internetowe nie obsługują bezpośredniego renderowania ani montowania tych kontenerów obrazów dysków bez usług wirtualizacji po stronie backendu.
Przydatne informacje
Podczas konwersji dużych obrazów dysków wybierz docelowy dysk VHD o dynamicznym rozszerzaniu zamiast celu o stałym rozmiarze, aby zaoszczędzić fizyczne miejsce na dysku hosta, chociaż cele o stałym rozmiarze oferują nieco lepszą wydajność sekwencyjnego odczytu i zapisu.
Często zadawane pytania
Jak przekonwertować wirtualny dysk VMware na wirtualny dysk twardy bez utraty jakości?
Konwersja obrazów dysków jest ściśle bezstratna. Ponieważ dyski wirtualne przechowują dokładne bloki danych sektor po sektorze oraz systemy plików, tłumaczenie struktury kontenera z VMDK na VHD jedynie reorganizuje sposób indeksowania metadanych i bloków danych. Żadne faktyczne dane plików ani sektory systemu operacyjnego nie są kompresowane ani modyfikowane podczas procesu tłumaczenia.
Czym różni się wirtualny dysk VMware od wirtualnego dysku twardego?
VMDK to zastrzeżony kontener stworzony przez firmę VMware, który obsługuje pliki podzielone, monolityczne struktury płaskie oraz skompresowane rzadkie obszary śledzone przez tekstowe pliki deskryptorów. VHD to starsza specyfikacja firmy Microsoft, która wykorzystuje ustrukturyzowaną stopkę zawierającą geometrię dysku oraz tabelę alokacji bloków w celu zarządzania dynamicznym wzrostem, choć w dużej mierze została zastąpiona nowocześniejszym formatem VHDX.